ΤΟΥ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΜΑΚΡΙΔΗ (Φιλόλογος)
Αγαπητοί «δικαστές» και τιμητές των πάντων. Κέρδισα τη θέση μου στο δημόσιο με βάση τον κατάλογο διοριστέων, δηλαδή με τον πλέον αξιοκρατικό τρόπο. Ούτε πέρασα από «προσωπικές συνεντεύξεις», ούτε πήρε τηλέφωνο για μένα ο τάδε ή ο δείνα βουλευτής, ούτε έγινα κομματόσκυλο, ούτε φίλησα κατουρημένες ποδιές (εσείς θα γνωρίζετε αρκετές τέτοιες ιστορίες…)
Αμείβομαι με τα χρήματα που αμείβονται ΟΛΟΙ ΑΝΕΞΑΙΡΕΤΩΣ οι πτυχιούχοι δημόσιοι υπάλληλοι (κλίμακα Α8 - 1850 ευρώ). Δεν έχω επιπλέον εισοδήματα, αφού ούτε φροντιστήρια κάνω, ούτε ακίνητα έχω για να εισπράττω ενοίκια, ούτε τζογάρω στο χρηματιστήριο, ούτε μίζες παίρνω από βουλευτές ή μεγάλες εταιρείες για να προωθώ νομοσχέδια προς όφελός τους (και ο νοών νοείτο…). Επίσης δεν φοροδιαφεύγω, ούτε και με τρέφουνε τα πολιτικά κόμματα.
Ανήκω στον μοναδικό κλάδο που επιμορφώνεται συνεχώς. Οι περισσότεροι νεοκύπριοι που με λοιδορούν, αγαπητοί «δικαστές», το μόνο που διαβάζουν είναι αθλητικές εφημερίδες, συνταγές μαγειρικής ή κουτσομπολίστικα περιοδικά. Επίσης δουλεύω επί καθημερινής βάσεως αφότου σχολάσω. Μελετώ τα μαθήματα που θα παραδώσω την επόμενη ημέρα, διορθώνω διαγωνίσματα, ενημερώνομαι για τα νέα αναλυτικά προγράμματα, μέχρι και ιστοσελίδα έχω δημιουργήσει ώστε να εμπλουτίζονται οι γνώσεις των μαθητών μου. Δηλαδή αφιερώνω τον ελεύθερο χρόνο μου για τα παιδιά εκείνων που με κατηγορούν. Πόσο λογικό φαίνεται αυτό σ’ εσάς, αγαπητοί «δικαστές»;
Συν τοις άλλοις, δεν δικαιούμαι να αργήσω το πρωί ούτε ένα λεπτό. Είτε διοριστώ δίπλα στο σπίτι μου, είτε έχω να διανύσω 120 χιλιόμετρα καθημερινά αναγκασμένος να ξυπνώ απ’ τις πέντε το πρωί (όπως έκανα επί έξι συναπτά έτη), πρέπει 7:30 να βρίσκομαι στο χώρο εργασίας μου… Είναι αλήθεια μεγάλη αδικία να γνωρίζω πως άνθρωποι που με κατηγορούν, πάνε στον εργασιακό τους χώρο όποτε θέλουν χωρίς να έχουν επιπτώσεις.
Γι’ αυτούς λοιπόν τους λόγους, αγαπητοί «δικαστές», δεν ανέχομαι πλέον να με κατηγορούν οι πιο κάτω ομάδες ανθρώπων:
Όσοι μπήκαν στη δημόσια υπηρεσία με «βύσμα». Βέβαια καταλαβαίνω τις τύψεις που έχουν, λόγω της ανικανότητάς τους να κερδίσουν άξια τη θέση τους, αλλά εγώ δεν φταίω γι’ αυτό. Υπάρχουνε αρκετοί ψυχίατροι που μπορούν να τους βοηθήσουν.
Όσοι έχουν ακίνητη περιουσία και θησαυρίζουν απ’ την είσπραξη ενοικίων, περνώντας τη μέρα τους στις καφετέριες, στις αισθητικούς και στα κομμωτήρια, όπου συχνά με κατηγορούν πως απ’ όλους τους νεοκύπριους, μόνο εγώ δεν εργάζομαι.
Όσοι, αντί να καθίσουνε με τα παιδιά τους και να τα βοηθήσουνε στην κατ’ οίκον εργασία τους, τα βάζουνε με το ζόρι μπροστά στον υπολογιστή ή τα παρατάνε στους δρόμους, ώστε οι ίδιοι να πιούνε καφέ με τον φίλο ή τον κουμπάρο ή τον γείτονα. Σας διαβεβαιώνω, αγαπητοί «δικαστές», πως μόνο πέντε στους είκοσι μαθητές μελετούν στο σπίτι. Στην ίδια ομάδα ανθρώπων βάζω κι εκείνους που αντί ν’ ασχοληθούν με τα προβλήματα των παιδιών τους, «ενοικιάζουν» μια αλλοδαπή οικιακή βοηθό για να το κάνει. Εδώ θα ήθελα να σας πω, πως το μόνιμο παράπονο του 90% των γονιών που έρχονται να με ρωτήσουνε για τηνπρόοδο των παιδιών τους, είναι το γιατί οι μαθητές πρέπει να διδάσκονται ένα άχρηστο μάθημα όπως τα Αρχαία Ελληνικά, που δεν θα τους βοηθήσει βιοποριστικά στο μέλλον (τελικά, αγαπητοί «δικαστές», είμαστε ολίγον Έλληνες και ολίγον Φοίνικες…).
Όσοι έγιναν δημοσιογράφοι διότι «είδαν φως και μπήκαν» (τελικά κάποιοι, όντως «έχουν μέσο»…). Δεν ανέχομαι, αγαπητοί «δικαστές», να γράφουνε άρθρα εναντίον μου άνθρωποι, που αντί να θίξουνε τα πραγματικά οικονομικά προβλήματα αυτού του τόπου (όπως η φοροδιαφυγή φερ’ ειπείν), ασχολούνται μαζί μου. Είναι οι ίδιοι που τα βράδια πίνουνε το ποτό τους παρέα με βουλευτές και «μεγαλόσχημους», παίρνοντας «γραμμή» για όσα θα πούνε ή θα γράψουνε. Εγώ, αγαπητοί «δικαστές», σας βεβαιώνω πως είμαι πτυχιούχος του τμήματος Ιστορίας - Αρχαιολογίας και διδάσκω Ιστορία στη Μέση Εκπαίδευση. Ούτε Τουρκολογία σπούδασα, ούτε και Οικονομικά, αποφασίζοντας μια μέρα να «μεταμφιεστώ» σε δημοσιογράφο ή τηλεπαρουσιαστή.
Όσοι βουλευτές, πολιτικοί και πολιτικάντηδες εξυπηρετούν συμφέροντα εταιρειών, παίρνουν μίζες κι έχουν εκατομμύρια ευρώ στις τράπεζες, ενώ παράλληλα απουσιάζουν συστηματικά από τις συνεδριάσεις των διαφόρων Επιτροπών, από τα Υπουργεία και την Υπηρεσία τους. Για να μη μιλήσω και για εκείνους τους πολιτικούς που αποκόμισαν κέρδη εκατομμυρίων με κομπίνες στο χρηματιστήριο, πάντοτε εις βάρος μου.
Όσοι φοροδιαφεύγουν. Δεν ανέχομαι να με κρίνουν άνθρωποι που δηλώνουν ετήσιο εισόδημα 20,000 ευρώ, ενώ «καθαρίζουν» 200.000. Όποιος θελήσει να με κατηγορήσει, ας έρθει μπροστά μου, έχοντας στο χέρι τη φορολογική του δήλωση.
Αγαπητοί «δικαστές».
Παρά τις αδυναμίες μου, προσπαθώ να κάνω τη δουλειά μου όσο καλύτερα μπορώ, για το καλό των παιδιών σας. Διδάσκω σε τάξεις μεικτής ικανότητας με μαθητές Ελληνοκύπριους, Παλαιστίνιους, Βούλγαρους, Ρουμάνους, Ελληνοπόντιους, Σύρους, κάνοντας υπεράνθρωπες προσπάθειες να κρατήσω τις ισορροπίες και να δώσω σε όλους έστω κι έναν κόκκο μάθησης. Δεν γνωρίζω αν τα καταφέρνω πάντοτε, όμως κανείς δεν μπορεί να με κατηγορήσει πως δεν προσπαθώ.
Όσον αφορά δε στη βαθμολόγηση των μαθητών, δηλώνω ένοχος και ομολογώ πως δεν κάνω σωστά τη δουλειά μου. Ενώ θα έπρεπε να βαθμολογώ με «Έψιλον» ένα ποσοστό μαθητών της τάξεως του 30%, εν τούτοις δεν το πράττω, είτε λόγω του συνδρόμου του «Καλού Σαμαρείτη», είτε λόγω πιέσεων (αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία, που δεν θα σας συνέφερε εάν την διηγούμουν…). Έτσι συμβάλλω στην καλλιέργεια της αναξιοκρατίας και σας παρακαλώ όπως με τιμωρήσετε.
Το μόνο πράγμα που θέλω από εσάς, είναι, πού και πού, να με κατανοείτε και να μου συμπαραστέκεστε, αντί να με κατηγορείτε εμπαθώς. Όμως αν επιμένετε, σας παραχωρώ τη θέση μου και τον μισθό μου για έναν μήνα. Αφού εσείς ξέρετε τα πάντα κι εγώ «ουδέν οίδα», μάλλον θα τα καταφέρετε καλύτερα από εμένα. Αυτού γαρ και Ρόδος και πήδημα…
