Η ιστορία της Amanda Todd...

Η Ιστορία της Amanda Todd είναι μια τραγική, αληθινή ιστορία ενός γλυκύτατου κοριτσιού που πάνω στην τρέλα και την επανάσταση της εφηβείας γνώρισε την πιο σκληρή πραγματικότητα, το σκληρό πρόσωπο της ζωής μέσα από τα απαξιωτικά βλέμματα και τα σκληρά λόγια των άλλων, των φίλων, των συμμαθητών ακόμη κι αγνώστων εξ'αιτίας της κακής χρήσης του διαδικτύου.

Στο παρακάτω βιντεάκι απεικονίζεται η ιστορία της Amanda Todd γυρισμένο από την ίδια. Μια ιστορία πάλης, εκφοβισμού, αυτοκτονίας, αυτοτραυματισμού.

Η Amanda Todd αυτοκτόνησε στις 10 Οκτωβρίου του 2012 στο σπίτι της κοντά στο Λιμάνι Coquitlam, στη Βρετανική Columbia του Καναδά. Πριν από το θάνατό της, η Todd έστειλε ένα βίντεο στο YouTube στο οποίο χρησιμοποιούσε μια σειρά από κάρτες για να περιγράψει την δική της εμπειρία εκβιασμού, εκφοβισμού και σωματικής κακοποίησης.

Οι μάσκες πέφτουν...

"Κανείς δεν πρέπει να αφήνει μια παιδική ψυχή να ματώνει φορώντας τη μάσκα της αδιαφορίας".

Μια ταινία μικρού μήκους με θέμα το σχολικό εκφοβισμό. Δημιουργήθηκε από τους μαθητές του 2ου Δημοτικού Σχολείου Παραλίας Πατρών και τον δάσκαλο Στάθη Ντούκα. Αγγλικοί υπότιτλοι: Θεόφραστος Τσακίρης.

Ασφάλεια στο Διαδίκτυο - Που είναι ο Μήτσος;

Ασφαλής πλοήγηση στο διαδίκτυο - Ζητάω βοήθεια

Ψηφιακό χάος το νέο σχολείο

Τα σχολεία έχουν να επιτελέσουν μία κοινωνική αποστολή: να διδάσκουν στους μαθητές να είναι πολίτες μίας ισχυρής, ικανής, ανεξάρτητης, συνεργατικής και ελεύθερης κοινωνίας. Πρέπει να ενθαρρύνουν τη χρήση του ελεύθερου λογισμικού με τον ίδιο τρόπο που ενθαρρύνουν και την ανακύκλωση. Εάν τα σχολεία διδάσκουν στους μαθητές το ελεύθερο λογισμικό, τότε οι μαθητές θα τείνουν να το χρησιμοποιούν και μετά την αποφοίτηση τους. Αυτό θα βοηθήσει την κοινωνία, στο σύνολό της, να αποδράσει από την κυριαρχία (και τη χειραγώγηση) των πολυεθνικών εταιρειών. Εκείνο που τα σχολεία θα πρέπει να αρνηθούν είναι να διδάσκουν την εξάρτηση. Αυτές οι εταιρείες προσφέρουν δωρεάν δείγματα λογισμικού στα σχολεία για τους ίδιους λόγους που οι εταιρείες παραγωγής τσιγάρων διανέμουν δωρεάν τσιγάρα στους ανήλικους: ώστε να εθιστούν τα παιδιά σε αυτά .

Ο βαθύτερος λόγος για τον οποίο το ελεύθερο λογισμικό πρέπει να χρησιμοποιείται στα σχολεία, είναι η παροχή ηθικής διαπαιδαγώγησης.

Προσδοκούμε από τα σχολεία να διδάξουν στους μαθητές βασικές αρχές και χρήσιμες ικανότητες, αλλά δεν είναι μόνο αυτή η δουλειά τους.

Η θεμελιωδέστερη αποστολή των σχολείων είναι να διδάξουν στους ανθρώπους πώς να γίνουν καλοί πολίτες, πράγμα που περιλαμβάνει και τη συνήθεια να βοηθούν τους άλλους.

Ψηφιακό χάος το νέο σχολείο

Richard Stallman: η συνέχεια

Tο δεύτερο μέρος της συνέντευξης με πληροφορίες για το ελεύθερο λογισμικό.

Τι σημαίνει ελεύθερο λογισμικό;

Ελεύθερο λογισμικό σημαίνει λογισμικό που σέβεται την ελευθερία των χρηστών και των κοινοτήτων τους. Με το λογισμικό υπάρχουν μόνο δύο πιθανά σενάρια, ή ο χρήστης ελέγχει το πρόγραμμα, ή το πρόγραμμα ελέγχει αυτόν. Στην πρώτη περίπτωση, το λογισμικό είναι ελεύθερο γιατί για να έχει κάποιος αποτελεσματικό έλεγχο των προγραμμάτων, χρειάζεται συγκεκριμένες ελευθερίες. Αυτές οι ελευθερίες είναι τα κριτήρια βάσει των οποίων καθορίζεται το ελεύθερο λογισμικό. Αν οι χρήστες, από την άλλη, δεν ελέγχουν το πρόγραμμα, τότε το πρόγραμμα ελέγχει τους χρήστες και οι εταιρείες ανάπτυξης λογισμικού ελέγχουν το πρόγραμμα. Αυτό σημαίνει ότι το πρόγραμμα είναι ένας άδικος μηχανισμός άσκησης εξουσίας. Το ελεύθερο λογισμικό είναι λογισμικό που σέβεται τις ελευθερίες των χρηστών και αυτή είναι η βασική ιδέα πίσω από το «κίνημα ελεύθερου λογισμικού»: το μη ελεύθερο λογισμικό είναι μία αδικία που πρέπει να σταματήσουμε. Αρχικά ας ξεφύγουμε εμείς και μετά ας βοηθήσουμε τους άλλους να ξεφύγουν.

Και φυσικά όταν λέτε «ελεύθερο» δεν εννοείτε απλώς «δωρεάν», εννοείτε πολλά περισσότερα...
Εννοώ ελεύθερο όπως λέμε «ελευθερία».

Ποιες είναι αυτές οι ελευθερίες που πρέπει ένα πρόγραμμα να σέβεται;
Ελευθερία μηδέν: Η ελευθερία να τρέχεις το πρόγραμμα όπως θέλεις.
Ελευθερία ένα: Η ελευθερία να μελετάς τον πηγαίο κώδικα του προγράμματος και να επεμβαίνεις σε αυτόν, ώστε το πρόγραμμα να κάνει ακριβώς την δουλειά που θέλεις.
Ελευθερία δύο: Η ελευθερία να βοηθάς τους άλλους, ή αλλιώς, να αναδιανέμεις ακριβή αντίγραφα όποτε το επιθυμείς.
Ελευθερία τρία: Η ελευθερία να συμβάλλεις στην κοινότητα χρηστών σου, δηλαδή την ελευθερία να διανέμεις αντίγραφα του προγράμματος με τις μετατροπές σου (δεδομένου πάντα ότι έχεις κάνει τέτοιες μετατροπές γιατί αυτό δεν είναι κάτι που το κάνουν όλοι).

Ο Richard Stallman ανήκει πλέον στο Hall of Fame του Διαδικτύου

Την 26η Ιουνίου 2013, ημέρα Τετάρτη, ο ιδρυτής του Free Software Foundation, Richard Stallman μπήκε και επισήμως στις τάξεις των αξιοσημείωτων ατόμων που έχουν ενταχθεί στο Hall of Fame του Διαδικτύου, για τη σημαντική συμβολή τους στην πρόοδο του Παγκόσμιου Ιστού.

Το Hall of Fame Internet τιμά τον Stallman για τη συμβολή του στο Ελεύθερο Λογισμικό. Τον τιμά ως δημιουργό του GNU Project, ως κύριο συντάκτη της GNU General Public License αλλά και για τις φιλοσοφικές συνεισφορές του ως ιδρυτή του κινήματος του Ελεύθερου Λογισμικού.

Ο Stallman έχει «κερδίσει» επάξια τον τίτλο του Πρωτοπόρου (Innovator), μια κατηγορία η οποία αναγνωρίζει και τιμά τα άτομα που άφησαν εξαιρετική τεχνολογική, εμπορική ή πολιτική προκαταθήκη και βοήθησαν στην Επιλογή της επέκτασης και εξέλιξης της πρόσβασης στο Διαδίκτυο.

Ο Stallman είχε πει μετά την επαγωγή του: Τώρα που έχουμε κάνει τη δουλειά του Διαδικτύου, το επόμενο βήμα είναι να αναχαιτίσουμε την πορεία του ως μια πλατφόρμα μαζικής παρακολούθησης και να το κάνουμε να λειτουργήσει με τρόπο που να σέβεται τα ανθρώπινα δικαιώματα, συμπεριλαμβανομένης και της ιδιωτικής ζωής.

Richard Stallman: ένας θρύλος της πληροφορικής

Θεόδωρος Παπαθεοδώρου*

 

Ο Richard Stallman, προγραμματιστής και ακτιβιστής του ελεύθερου λογισμικού, θρύλος για την κοινότητα της πληροφορικής, λύνει όλες μας τις απορίες σε μια μαραθώνια συνέντευξη που έγινε για το ough! σε δύο μέρη. Αυτό είναι το πρώτο.  

Όσο δούλευε σαν προγραμματιστής λειτουργικών συστημάτων στο εργαστήριο τεχνητής νοημοσύνης του MIT, έζησε από κοντά την αλλαγή που επήλθε στην βιομηχανία λογισμικού. Μέχρι εκείνο το σημείο, το σύνηθες ήταν για τους χρήστες και προγραμματιστές υπολογιστών να έχουν την ελευθερία να μοιράζονται, να τροποποιούν και να επαναχρησιμοποιούν κώδικα. Τη δεκαετία του εβδομήντα, οι εταιρίες λογισμικού άρχισαν με τεχνικά μέσα να εμποδίζουν τους χρήστες να μελετήσουν και να αλλάξουν τον κώδικα των προϊόντων τους. Επιπλέον, νέοι νόμοι περί πνευματικών δικαιωμάτων καθιστούσαν τέτοια εγχειρήματα παράνομα.

Εικονική Πραγματικότητα και Ψυχολογία του Διαδικτύου

Του Ευστράτιου Παπάνη, Επίκουρου Καθηγητή Κοινωνιολογίας Πανεπιστημίου Αιγαίου

Η επικοινωνία στο διαδίκτυο έχει τόσο πολλές ιδιαιτερότητες, που μπορούμε πλέον να μιλάμε για μια διαφορετική διάστασή της με ποιοτικά, αλλά και ποιοτικά κριτήρια.

Όσο πολύπλοκο κι αν είναι το πολυμεσικό περιβάλλον ενός παιχνιδιού, μιας διαδικτυακής κοινότητας, μιας ομάδας συζήτησης με βίντεο κλπ και παρά τα πολύπλοκα γραφικά, αυτό που μεταβάλλεται καθοριστικά είναι η μη λεκτική επικοινωνία, η γλώσσα του σώματος.

Google is Watching you

Προστάτευσε το απόρρητο σου από τη νέα πολιτική απορρήτου της Google

Firefox Gives You More Control Over Your Privacy

Google Play: Ο ρουφιάνος, του ρουφιάνου, ω ρουφιάνε!

Ίσως με το παρόν άρθρο στενοχωρήσουμε κάποιους και στρέψουν τα πυρά τους στον αρθογράφο η την σελίδα, μα αυτό θα είναι πρόβλημα τους.

Επανειλημμένως στο osarena έχουμε τονίσει πως το Android εκθειάζεται παραπάνω απ’ όσο πρέπει και σε καμία περίπτωση δεν είναι τέλειο.

Όχι το Android που πήρε στα χέρια της η Google, καθώς ολόκληρη η ανάπτυξη του στη συνέχεια, απέχει αρκετά από τα όσα είχαν κατά νου, οι πρώτοι δημιουργοί του.

Μιλάμε για μια ακόμα φορά για τα προσωπικά δεδομένα. Παραβλέπουμε το γεγονός πως οι πάροχοι πλέον εκτός των κλήσεων, sms και τοποθεσιών που βρισκόσαστε, γνωρίζουν και τις δικτυακές σας κινήσεις (κάνοντας χρήση των προγραμμάτων internet που παρέχουν) και θα αναφερθούμε στην Google η οποία και έχει την μεγαλύτερη βάση δεδομένων και “ονομαστικά” για τον κάθε άνθρωπο που μπαίνει στο διαδίκτυο.

Facebook ή Fakebook;

«Επειδή τίποτα δεν είναι όπως φαίνεται»

FACEBOOK ή FAKEBOOK; from Kouti Pandoras on Vimeo.

Στις 4 Φεβρουαρίου του 2004, ο Μαρκ Ζούγκερμπεργκ, ένας 20χρονος φοιτητής του Χάρβαρντ, δημιούργησε το facebook. Φιλοδοξία του ήταν να μοιραστεί τα πάντα με τους φίλους του και αρχικός σκοπός του να βρει παλιούς συμμαθητές του. Μέσα σε 6 χρόνια κατάφερε να αριθμεί μισό δισεκατομμύριο χρήστες.

Η χαριτωμένη εικονική πραγματικότητα της επαφής μέσω των κοινωνικών δικτύων έχει γίνει ήδη μια ισχυρή πραγματικότητα που εισβάλλει στην καθημερινότητά μας. Αν διαβάσει κάποιος τις αναρτήσεις που γίνονται στο facebook, και τις πιστέψει, τότε ζούμε σε μια κοινωνία απέραντης ηρεμίας και μεγάλης άνεσης προς τον εαυτό μας και τους άλλους.

Facebook και προσωπικό απόρρητο

Μια σύντομη ιστορία με την αποτυχημένη πολιτική απορρήτου του Facebook

Facebook, Fakebook και ιστορίες προσωπικών δεδομένων

Νεο Facebook: Η δικαίωση του Όργουελ!

Η αγορά των Likes στο Facebook

Online οδηγός χρήσης του Διαδικτύου για μαθητές από 6 έως 12 ετών

Έναν νέο online οδηγό ασφάλειας για παιδιά από 6 έως 12 ετών δημιούργησε το Ελληνικό Κέντρο Ασφαλούς Διαδικτύου. Ο οδηγός εστιάζει σε τέσσερα βασικά θέματα (ασφάλεια, επικοινωνία, ηλεκτρονική παρενόχληση, διασκέδαση και κατέβασμα αρχείων).

Στην online πλατφόρμα του οδηγού τα παιδιά αλλά και οι γονείς τους θα βρουν συμβουλές, χρυσούς κανόνες, κουίζ, παζλ και παιχνίδια, μέσω των οποίων αποκτούν τις απαραίτητες πληροφορίες για την ασφαλή χρήση του Διαδικτύου.

Το Ελληνικό Κέντρο Ασφαλούς Διαδικτύου επισημαίνει, ιδιαίτερα, ότι ο οδηγός μπορεί να χρησιμοποιηθεί από τους εκπαιδευτικούς για τη δημιουργία δραστηριοτήτων μέσα στην τάξη.

Οι χρήστες έχουν, επίσης, τη δυνατότητα να «κατεβάσουν» στον υπολογιστή τους τον ειδικό Οδηγό Ασφάλειας σε μορφή PDF, ο οποίος περιλαμβάνει δύο βιβλιαράκια ασφαλείας για το Διαδίκτυο - τον οικογενειακό οδηγό διασκέδασης και τον οδηγό για γονείς που μπορούν να χρησιμοποιήσουν και οι εκπαιδευτικοί - μαζί με 12 κάρτες περιπτώσεων γύρω από θέματα ασφαλούς χρήσης του Διαδικτύου, τις οποίες μπορούν να κόψουν τα παιδιά και στη συνέχεια να διαβάσουν και να συζητήσουν μαζί με τους γονείς ή τους δασκάλους τους.

Εκπαιδευτικοί, γονείς και μαθητές μπορούν να βρουν τον online οδηγό στη διεύθυνση www.esafetykit.net.

Όπως αναφέρεται σε ανακοίνωση του Ελληνικού Κέντρου Ασφαλούς Διαδικτύου, ο online οδηγός έχει δημιουργηθεί σε έντεκα ευρωπαϊκές γλώσσες, ως αποτέλεσμα της γνώσης του Πανευρωπαϊκού Δικτύου Εθνικών Κέντρων Ενημέρωσης και Επαγρύπνησης για ένα Ασφαλέστερο Διαδίκτυο, Insafe, με πρωτοβουλία του European Schoolnet, συντονιστή του Δικτύου Insafe.

Στην ελληνική γλώσσα, o online οδηγός υλοποιήθηκε από τη δράση Saferinternet.gr του Ελληνικού Κέντρου Ασφαλούς Διαδικτύου.

Amazing mind reader reveals his 'gift'

Το Gmail κάνει πλέον αναζητήσεις και στα επισυναπτόμενα

Η Google προσθέτει μία νέα, πολύ χρήσιμη δυνατότητα στο Gmail, αυτή της αναζήτησης μέσα στα επισυναπτόμενα αρχεία των ηλεκτρονικών μηνυμάτων που υπάρχουν στα εισερχόμενα.

Χρησιμοποιώντας την εντολή "has:attachment" και κατόπιν τις λέξεις-κλειδιά τής αναζήτησης στο σχετικό πεδίο του Gmail, η υπηρεσία θα ψάξει σε αρχεία κειμένου, παρουσιάσεις, αλλά και αρχεία PDF.

Οι αναζητήσεις, μπορούν επίσης να περιοριστούν σε συγκεκριμένους τύπους αρχείων χρησιμοποιώντας την εντονή "has:attachment ονομααρχείου:επέκταση", για παράδειγμα: "has:attachment myreport:doc".

Για την ώρα, οι αναζητήσεις περιορίζονται στα πιο πρόσφατα αρχεία που έχουν ταξινομηθεί από τους servers της Google, οπότε στα παλιότερα αρχεία δε θα λειτουργεί η συγκεκριμένη αναζήτηση.

Μένει να δούμε, πως θα λειτουργεί η υπηρεσία στα ελληνικά!

Πηγή: e-PC Mag Gr

Γιατί πρέπει να κάνουμε μικρότερη χρήση του Google και του Facebook

Η Google έχει στην κατοχή της ένα τεράστιο μέρος των πληροφοριών του πλανήτη. Έχει αντίγραφο πρακτικά όλου του web· μεγάλο μέρος των email· τους χάρτες, και μαζί μ’ αυτούς πάρα πολλές πληροφορίες για τα σημεία που ενδιαφέρουν τον καθένα· το analytics, με το οποίο μαζεύει στοιχεία επισκεψιμότητας από άλλα site. Επεκτείνεται συνεχώς σε τομείς όπως το λογισμικό, τα blog, το ημερολόγιο (με το οποίο γνωρίζει τι κάνουν οι χρήστες), και άλλα. Και φυσικά έχει την αναζήτηση, η οποία έχει αλλάξει το web. Η αναζήτηση της Google είναι τόσο βαθιά ενσωματωμένη στον τρόπο με τον οποίο οι περισσότεροι από μας χρησιμοποιούν το web, ώστε κάποιοι δεν έχουν συνείδηση ότι ο Google είναι απλώς άλλο ένα web site, και δεν γνωρίζουν ότι ο browser τους έχει τη μπάρα διευθύνσεων, που είναι ο standard τρόπος μετάβασης σε ένα web site (αρκετοί γνωστοί μου, αν χρησιμοποιήσουν ένα web browser που δεν έχει το Google ως home page, δεν μπορούν να πάνε παρακάτω, γιατί δεν ξέρουν τι να κάνουν ή πού να πληκτρολογήσουν τη διεύθυνση που θέλουν).

Είναι επικίνδυνο μία εταιρεία να έχει τόση ισχύ. Ενίοτε παίρνω τον αντίλογο ότι η Google είναι καλή εταιρεία και δεν έχει κάνει κάτι κακό. Όμως, δεν υπάρχουν καλές και κακές εταιρείες. Όταν μια εταιρεία τη συμφέρει να κάνει τα πράγματα αλλιώς, θα τα κάνει αλλιώς. Ήδη, εξάλλου, η Google ενίοτε αποκρύπτει αποτελέσματα από την αναζήτηση, βγάζοντας ένα μήνυμα ότι «με βάση το νόμο τάδε έχουμε αποκρύψει ορισμένα αποτελέσματα από αυτή την αναζήτηση». Μπορεί να βγει ένας νόμος που όχι μόνο να επιβάλει την αλλοίωση αποτελεσμάτων, αλλά και να επιβάλει να μην βγει μήνυμα σχετικά με αυτό. Επομένως, ακόμα κι αν η Google ήταν καλή εταιρεία, οι κυβερνήσεις μπορούν να κάνουν ό,τι θέλουν.

Όταν αφήσετε το ποντίκι (χωρίς κλικ) πάνω σε ένα αποτέλεσμα αναζήτησης του Google, τότε ο browser δείχνει στη γραμμή κατάστασης ότι, αν κάνετε κλικ, θα μεταβείτε στο αποτέλεσμα της αναζήτησης. Δεν σας λέει πουθενά ότι θα ενημερωθεί ο Google. Όταν όμως κάνετε κλικ, τότε η Javascript του Google αλλάζει το link, και ενημερώνεται ο Google για το ότι κάνατε κλικ, και μετά σας πηγαίνει στο αποτέλεσμα της αναζήτησης, και αυτό χωρίς εσείς να ξέρετε τίποτε. Αυτό δεν το γνώριζα μέχρι πριν δύο χρόνια, όταν μου το είπε ένας συνάδελφος. Επομένως ο Google μπορεί να είναι «καλή» εταιρεία, ήδη όμως κάνει αυτό το κόλπο, και το κάνει από παλιά. Δείτε επίσης δύο παρουσιάσεις για άλλα πράγματα που κάνει η Google.

Η Sun Microsystems ήταν πολύ αγαπητή εταιρεία στο χώρο του ελεύθερου λογισμικού (είναι αυτή που έφτιαξε τη Java, το OpenOffice [του οποίου εξέλιξη είναι το LibreOffice], και πολλά άλλα), και πολλοί την θεωρούσαν καλή εταιρεία. Όμως μια μέρα την αγόρασε η Oracle. Οι εταιρείες πουλιούνται, αγοράζονται και κληρονομούνται.

Δεν λέω να μη χρησιμοποιούμε καθόλου το Google. Εγώ τον χρησιμοποιώ πάρα πολύ. Οφείλω επίσης να αναγνωρίσω ότι, σε αντίθεση με τους παραδοσιακούς οργανισμούς ενημέρωσης, τα κριτήρια ταξινόμησης του Google έδωσαν τη δυνατότητα σε κάποιες ιστοσελίδες, όπως στις δικές μας, να γίνουν γνωστές κυρίως χάρη στο περιεχόμενό τους και λιγότερο χάρη στις διασυνδέσεις τους. Πρέπει όμως να μην το παρακάνουμε. Πολλές φορές αντί για Google search χρησιμοποιώ τη Wikipedia ή το DuckDuckGo. Αντί για Google maps χρησιμοποιώ το OpenStreetMap. Αντί για το Google code χρησιμοποιώ το bitbucket. Αντί για το blogger χρησιμοποιώ το WordPress.com.

Όταν δεν είμαστε ιδιώτες ή κερδοσκοπική εταιρεία, αλλά είμαστε δημόσιος φορέας, τότε είναι ανεπίτρεπτο να ενθαρρύνουμε τους χρήστες μας να χρησιμοποιούν Google και γενικά να στηρίζουμε τη δημιουργία εθνικής υποδομής σε μια πολυεθνική εταιρεία. Μπορούμε να αποφύγουμε μια τέτοια ενθάρρυνση με τρόπους όπως οι παρακάτω:

• Όταν φτιάχνουμε ιστοσελίδες, να μην χρησιμοποιούμε custom Google search, έστω κι αν αυτό θα ήταν τεχνικά αποτελεσματικότερο (που δεν είναι ανάγκη να είναι) από κάποιο άλλο σύστημα αναζήτησης.
• Αν φτιάχνουμε ιστοσελίδες με χάρτη, να μην χρησιμοποιούμε Google maps, αλλά το OpenStreetMap ή το Εθνικό Κτηματολόγιο.
• Να μην χρησιμοποιούμε Google Analytics, αλλά κάποιο πρόγραμμα στατιστικής ανάλυσης της επισκεψιμότητας όπως το awstats.
• Να προσφέρουμε στους χρήστες μας ψηλής ποιότητας υπηρεσίες email, ώστε να μην έχουν λόγο να προτιμούν το Gmail.

Μπορεί να μην αντιμετωπίζουμε το συνέδριο 20 ατόμων που διοργανώνουμε ως δημιουργία εθνικής υποδομής, όμως όταν χρησιμοποιούμε το Google για κάτι τέτοιο (και άλλοι 100 σαν εμάς κάνουν το ίδιο στο φορέα μας), τότε συμβάλλουμε στη δημιουργία μιας παράδοσης, και η παράδοση που δημιουργούμε είναι εθνική υποδομή.

Το Facebook είναι κι αυτό μεγάλη, ξένη εταιρεία, έχει τεράστιο πλήθος δεδομένων τα οποία είναι πολύ πιο προσωπικού χαρακτήρα, και είναι επίσης επικίνδυνο να δημιουργούμε εθνική υποδομή που να το χρησιμοποιεί, με τη δικαιολογία ότι είναι εύκολο. Ο ιδιώτης που θέλει να διοργανώσει κάτι με τους φίλους του είναι βέβαια ελεύθερος να κάνει ό,τι θέλει. Ο δάσκαλος του δημόσιου πανεπιστημίου που πληρώνεται με χρήματα του φορολογούμενου και θέλει να διοργανώσει κάτι με τους είκοσι φοιτητές του, είναι υποχρεωμένος να μη χρησιμοποιήσει Facebook group, ακόμα και στην απίθανη περίπτωση που η μόνη εναλλακτική θα ήταν να αφιερώσει δύο ώρες για να πάρει είκοσι τηλέφωνα.

Για περισσότερα θέματα που υπάρχουν με το Facebook, δείτε την πρόσφατη συνέντευξη και το σχετικό άρθρο του Stallman.

Πηγή: ΙΤΙΑ Ερευνητική Ομάδα

Νέο εργαλείο για το κατέβασμα των video των χρηστών από το Youtube

Η Google πρόσθεσε μία νέα υπηρεσία για όσους θέλουν να κατεβάσουν τα video τους από το Youtube, εάν δεν επιθυμούν πλέον να βρίσκονται online στην υπηρεσία και μάλιστα η διαδικασία ολοκληρώνεται με "ένα κλικ".

Το νέο εργαλείο έρχεται να προστεθεί στα υπόλοιπα που βρίσκονται στη διάθεση των χρηστών που θέλουν να αποσύρουν τα αρχεία τους από τις υπηρεσίες της Google και η χρήση του είναι ιδιαίτερα απλή. Μάλιστα, ενημερώνει και τον χρήστη με email, όταν η διαδικασία ολοκληρωθεί.

Πηγή: e-PC Mag Gr

Χρήσιμες συμβουλές για να προστατέψετε το password σας

Όλοι, μικροί και μεγάλοι, μπορούν και πρέπει να θωρακίσουν τον κωδικό (password) του ηλεκτρονικού υπολογιστή τους, ώστε να αποφύγουν τις ηλεκτρονικές κακοτοπιές, όπως αναφέρει σε ανακοίνωσή του το Ελληνικό Κέντρο Ασφαλούς Διαδικτύου, το οποίο παρέχει σχετικές συμβουλές στους Έλληνες χρήστες.

Το Κέντρο επισημαίνει ότι "το τέλειο password, δηλαδή ο μυστικός κωδικός που θα παρέχει απόλυτη ασφάλεια από όσους επιδιώκουν να υποκλέψουν τα προσωπικά μας στοιχεία από τον υπολογιστή μας, δεν έχει εφευρεθεί ακόμα". Ακόμα προειδοποιεί, ότι ο μυστικός κωδικός που συνήθως χρησιμοποιούν οι χρήστες για την πρόσβασή τους σε διάφορες διαδικτυακές υπηρεσίες, δεν είναι και τόσο ασφαλής όσο πιστεύουν.

Το πιο συχνό λάθος είναι η επιλογή συνηθισμένων λέξεων ή φράσεων, τις οποίες θυμάται κανείς μεν εύκολα, αλλά είναι εξίσου εύκολο να τις μαντέψει και ένας επίδοξος χάκερ. Έτσι, το password καλό είναι να μην αποτελείται από μία μόνο λέξη. Το password πρέπει να είναι μη προσωπικό, δηλαδή π.χ. πρέπει να αποφεύγεται η ημερομηνία των γενεθλίων, που πιθανώς ο χρήστης να έχει δημοσιεύσει σε έναν ιστοχώρο όπως το Facebook. Ομοίως, πρέπει να αποφεύγεται οτιδήποτε θα μπορούσε να μαντέψει κάποιος, όπως π.χ. το τηλέφωνό μας, το όνομα του κατοικίδιου μας, κάποιου κοντινού συγγενή μας κλπ.

Επίσης, ο κωδικός δεν πρέπει να είναι προβλέψιμος. Κατά το Κέντρο, οι χρήστες πρέπει να μη χρησιμοποιούν τυπικούς συνδυασμούς γραμμάτων και αριθμών, όπως "123456", "12345678", "111111", "qwerty", "abcdefg", "abc123", passwords που, σύμφωνα με την εταιρεία Imperva σε έρευνα 32 εκατομμυρίων κωδικών που υποκλάπηκαν από την ιστοσελίδα RockYou, κατατάσσονται στις πρώτες θέσεις χρήσης.

Υπάρχουν τρεις απλές συμβουλές που οι χρήστες μπορούν να ακολουθήσουν για να ενισχύσουν την ασφάλεια του password τους:

- Πρώτον, ο κωδικός θα πρέπει να περιέχει τουλάχιστον οκτώ χαρακτήρες.

- Δεύτερον, θα πρέπει να είναι αναμεμειγμένος με πεζά και κεφαλαία γράμματα, αριθμούς και κάποιους ειδικούς χαρακτήρες (όπως (!@#$%^&*,;").

- Τρίτον, να χρησιμοποιείται φαντασία στην επιλογή των λέξεων, ώστε το password να μην είναι μια συνηθισμένη λέξη που μπορεί να υπάρχει στο λεξικό. Μπορούμε π.χ. να επιλέξουμε μια φράση και να μην την χρησιμοποιήσουμε αυτούσια, αλλά να πάρουμε τα πρώτα γράμματα από την κάθε λέξη της φράσης και να δημιουργήσουμε μια νέα λέξη, την οποία θα τη θυμόμαστε εύκολα και θα είναι δύσκολο να τη μαντέψει κάποιος άλλος. Αν μάλιστα, επιπροσθέτως, βάλουμε στη μέση και στο τέλος ειδικούς χαρακτήρες, δημιουργούμε έναν ισχυρό κωδικό.

Σε κάθε πάντως περίπτωση, όπως επισημαίνει το Κέντρο, όσο καλός κι αν είναι ο κωδικός, οι χρήστες δεν πρέπει να εφησυχάζουν για την ασφάλεια της ηλεκτρονικής τους επικοινωνίας, γιατί τις περισσότερες φορές δεν τίθεται μόνο θέμα υποκλοπής των στοιχείων τους, αλλά οι επιτήδειοι προσπαθούν μέσα από το λεγόμενο "phishing" να παρασύρουν τους εύπιστους, ώστε να δώσουν μόνοι τους τον κωδικό τους.

Όποιος θέλει να ελέγξει την ασφάλεια του password του, υπάρχουν διάφορα sites που μπορεί να επισκεφθεί. Για παράδειγμα, ιδιαίτερα δημοφιλής σε εκπαιδευτικούς και παιδιά είναι ο ιστοχώρος http://howsecureismypassword.net/.

Πηγή: NewsIt

Πώς ψάχνει η Google το Διαδίκτυο σε μισό δευτερόλεπτο;

Τι κρύβεται πίσω από τη δημοφιλέστερη μηχανή αναζήτησης

Ελάχιστα δέκατα του δευτερολέπτου περνούν από την ώρα που ένας χρήστης θα πατήσει τη λέξη που ψάχνει στο Google μέχρι να βγουν οι απαντήσεις στην οθόνη του. Μισό δευτερόλεπτο είναι αρκετό στον ιντερνετικό κολοσσό για να επεξεργαστεί όλο τον ιστό και να προβάλλει τις ιστοσελίδες που είναι σχετικές με την αναζήτηση του κάθε χρήστη.

Για να καταλάβουμε αυτή την πολύπλοκη διαδικασία η Google έδωσε στη δημοσιότητα το παρακάτω βίντεο, στο οποίο ο Matt Cutts εξηγεί πώς δουλεύει η αναζήτηση.

Ο ίδιος δηλώνει ότι για να φτιάξει κανείς μία κορυφαία μηχανή αναζήτησης χρειάζεται να ελέγξει όλο το Διαδίκτυο διεξοδικά, να ταξινομήσει τα δεδομένα και τέλος να εμφανίσει τα πιο σχετικά.

Παρόλο που η Google κάνει αυτό το πράγμα σε καθημερινή βάση, τα πράγματα δεν ήταν πάντα έτσι. Ο ίδιος δηλώνει «Συνηθίζαμε να ανιχνεύουμε τον ιστό για 30 μέρες και μετά να ανεβάζουμε τα δεδομένα για μία εβδομάδα».

Ωστόσο, οι υπεύθυνοι εγκατέλειψαν αυτή τη μέθοδο αφού πολλές πληροφορίες θεωρούνταν παλιές όταν έβλεπαν το φως της δημοσιότητας. Το 2003 η μηχανή αναζήτησης ξεκίνησε την ανίχνευση σε καθημερινή βάση.

Πηγή: Newsbeast