3 Μαρτίου 1957: Οι «Σήκωσες» που χάσαμε τον Αυξεντίου

Η αδελφή του υπαρχηγού της ΕΟΚΑ αφηγείται πώς πέρασε η οικογένειά της την Τσικνοπέμπτη του ’57

Ο Αυξεντίου πρώτος από δεξιά, αξιωματικός στη Σχολή Πολέμου.

Ούτε και εκείνη την Τσικνοπέμπτη του 1957, ο Πιερής και η Αντωνού πήγαν στο περιβόλι με τα λεμονόδεντρα και τα άλλα δέντρα, εκεί πέρα προς τα Κοντεάτικα, που λέγαν το μέρος Αγλάσυκα, για να «τσικνώσουν» κατά το έθιμο. συνέχεια...

Επιτυχία...

Η λεηλασία της Ακρόπολης από τον Έλγιν

Το ιστορικό της αφαίρεσης
         
Το 1799 ο Λόρδος Έλγιν διορίστηκε πρεσβευτής της Μεγάλης Βρετανίας στην Υψηλή Πύλη στην Κωνσταντινούπολη. Το 1800 έστειλε τεχνίτες του στην Αθήνα, η οποία αποτελούσε τότε τμήμα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Το συνεργείο είχε αρχικώς την αποστολή να σχεδιάσει τα μνημεία και να λάβει εκμαγεία για τη διακόσμηση της έπαυλης του λόρδου στη Σκωτία. Την εποχή εκείνη ο Έλγιν δεν είχε διανοηθεί τη δυνατότητα αφαίρεσης γλυπτών από την Αθηναϊκή Ακρόπολη. Όταν τα διεθνή πολιτικά γεγονότα οδήγησαν την Τουρκία σε συμμαχία με τη Μ. Βρετανία εναντίον της Γαλλίας, ο Σουλτάνος έδειξε την εύνοιά του στον Έλγιν ως βρετανό πρεσβευτή, ο οποίος και άδραξε την ευκαιρία για να ωφεληθεί προσωπικά και ν' αποκτήσει μια τεράστια συλλογή από αρχαιότητες. Τότε έστρεψε την προσοχή του στα μνημεία της Ακρόπολης (κυρίως στον Παρθενώνα), στα οποία ήταν πολύ δύσκολο να πλησιάσει κανείς και από τα οποία δεν είχε δοθεί ποτέ άδεια αφαίρεσης γλυπτών.